University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Icelandic Online Dictionary and Readings

Víglundar saga: a diplomatic transcription (17[??])

Previous Previous section

Next section Next



 

Cap: vii.

Page Image Holmkell het madr, hann bió á Foſſe á Snæfellsneſe,
vid Hólmkelsa: hann átte Þorbiørgu Einars dottr
frá Laugarbrecku, oc med henne tvo ſonu, þá er her
verþa til Søgunnar ad koma; het annar Jøkull, enn
annar Einar: Hann var ad Ingialldzhóle, enn Høſk-
-ulldr ad Høſkulldſtødum: Ane oc Geite at Geitalæk
Þorgrímr Prúde keypte land at Ingiallde, oc bió ad
Ingialldzhóle; enn Ingialldr for búferlum annarſtad-
-ar, oc kemr hann ecke vid þeſsa Søghu. Þorgrímr
giørdiſt brátt høfdínge mikell, oc hinn meſte vitſku-
-madr. Þeir giørduſt viner mikler, Þorgrímr oc
Hólmkell á Foſſe. Þad er ſagt at Þorgrímr giørde
brullaup til Olufar: ok hinn fyrſta vetr, er þau bi-
-uggu át Ingialldzhóle, fædde Oluf Sveinbarn: ſá
Sveinn var vatne auſinn, oc nefndr Trauſte. Vetr<i>
ſiþar fæddi hun annann Svein, ſá var vatne aus-
-inn, oc kalladr Víglundr. Hann var ſnemmindis
  [p. 17]   Page Image bædi vitr oc vænn. A þvi ſama áre fædde Þorbiørg
á Foſse dottr eina, oc var nefnd Ketilridr: þau voru
iafngømul Viglundr oc hun ; enn Trauſte vet-
-rinum elldre. þau vagſa upp i bygdarlaginu, ok
þad var allra manna maal, ad hvorke kona ne karl
fæddiſt fegre upp, oc ad øllu prydiligre, þar í ſveitum,
enn Viglundr oc Ketilridr. Holmkell unne mikit Ketilride,
ſo hann mátte ekce á móte henne láta, oc ekce mein vi-
-ta; enn Þorbiorg mun minna. Þá Víglundr var x. vet-
-ra, enn Trauſte xi, þá voru ongver menn fulltida, þar
i ſveitum, ſo ſterker; oc var Viglundr þeirra ſterkare:
þar epter fara adrar þeirra j́þrótter: enda ſparde þor-
-grímr ecke at kenna hønum allrahanda handnyrder.
villde Þorbiørg at Foſse ekce kenna dottr ſinne; þad
þotte Hólmkele illa: tok hann þad raad, ad hann reid
med dottr ſina til Ingialldzhóls. Fagnade Þorgrímr
hønum vel; þvi vinatta mikil var med þeim bænd-
-unum: leitade Holmkell þangad fóſturs dóttr ſinne, til
Olufar, ad hun kennde henne handnyrder. þvi Oluf
var beſt kvenna á Iſlande. Oluf tók feigins hendr
vid henne, oc lagde vid hana aaſtfóſtr. Þá atte O-
-luf unga dottr er Helga het; hun var tveimr vetr-
  [p. 18]   Page Image -um yngre enn Ketilridr: oc løgþu þau glede oc gaman
til ſamans, þeſser ungu menn: enn ad hvorre glede,
ſem þá var, þá hlotnadiſt ſo til, ad þau voru ſier,
Viglundr oc Ketilridr; enn þau ſyſtkin ſier Helga oc
Trauſte. Feſte hvort mikla aaſt vid annad Viglundr
oc Ketilridr: Tøludu þad oc marger menn, ad þe-
-im þætte iafnræde, fyrer fleſtra hluta ſaker. Þad
var oc jafnann, hvar ſem þau voru, á hvorre glede,
ad hvorke gáde annars, enn horfa uppa annad.
Talade Viglundr þad einn tima, ad hann villde at
þau binde ſina aaſt, hvort vid annad; enn Ketilridr
gaf ſig fátt um þad: eru þar marger hluter i mó-
-te, ſeiger hun; þad fyrſt, ad þier meige þetta ekce
í hug vera, þá þu ert fulltida; verde þier løn-
-gum hverflynder karlmennerner um ſlika hlute:
þad er oc þad annad, at mier ſtendr ecke vel þad
at giøra, at fylgia ecke radum Faudr mins: þad
þridia, ad ek mun min ecke ſiálfrád: oc veit ec
þar geingr meſt fyrir moder min: þvi at hun hefr lit-
-la aaſt á mier. enn aungvann veit ec þann er ek
villde helldr eiga enn þig, ef ec rede. Enn hitt ſeig-
-ir mier hugur, at þar munu ſtorer meinbuger a lig-
  [p. 19]   Page Image -gia, hvorſu ſem ad lyktum geingr. Opt kom Viglundr at
mále vid Ketilride, enn hun ſvarar jafnan hinu ſama.
Þo ſeigia menn ſo mune hafa fared, ad þau mune eidum
bundit hafa ſitt eiginord. Nu er þar til at ta-
-ka, er þeir brædr Jøkull oc Einar giørduſt oſpaker
miøk í Heradinu; geingu þeir í fótſpor módr ſinnar
um ſlika hlute: Hólmkele var þat miøk leidt, enn
gat þo ekce ad giørt. Verda þeir miøk óvinſæler
ſaker ſins framferdis. Þeir brædr áttu einn heſt gra-
-dann, brunnan ad lit; han var miøc ólmr oc illr
vidſkiptis: hvorium heſte rende hann, ſem vid hann
var att: hann hafde vigtennr ſo ſtórar, at þær vo-
-ru óngum heſte til lika. Viglundr átte oc grad-
-ann heſt godann, fifilbleikann ad lit, allra heſta beſtr
oc fegurſtr: hann hafdi mikil mæti á heſtinum. Þor-
-grímr Prude átte yxne tvø, oc voru brandkroſsótt
ad lit; beina litr var a hornum þeirra. Hønum þóttu
uxarner goder. Þath var ein tima, at Einar
kom ad mále vid módr ſina; illa þiker mier ad þor-
grimr hefr ſo mikil metord í Heradinu; ætla ec
beſt at freiſta vid Olufu konu hans, ef ec kiæmiſt
á mune vid hana; oc munde þa annadhvort, ad
  [p. 20]   Page Image mynnkudu metord hans, eda hann munde leitaſt vid
at hefna: ok er óviſt, at hann verde hærre í hlut
enn vier. Hun kvad vel mællt. Ok einhverntima
er Þorgrimr var heimann riþinn ad eyrendum ſinum,
reid Einar til Ingialldzhóls oc Jøkull. Oluf hafde
um þad beded eina vinnukonu ſina; ad hvern morg-
-un, er huskarlar fære til verks, ſkyllde hun læſa aptr
karldyrum: oc ſo hafde hun giørt þennann morgun.
Koma þeir brædr at bænum, oc verdr heimakonann
vør vid: geingr hun þá til ſvefnhuſs Olufar, oc ſeg-
-ir henne, at þeir Foſsveriar være komner. Stendr
hun þa upp, oc klæder ſig, oc geingr til ſaumſtofu
einnrar, oc ſetr þar nidr a midiann pall gridkonu
ſina, oc leggr yfir hana møttul ſinn, oc mællte; bregdſt
þu eige ókunnug, þó Einar ætle þig mig; enn ec mun
ſo giǿra tíl, at þu fáer ongva blygd af hønum. Adra
heimakonu ſende hun til dyra; þvi ecke var karla
heima. Einar ſpurde hvar Oluf være? hun kvad
hana i ſvefnſtofu ſinne. Einar vikr þangad, ok
þeir brædr bader: enn er þeir komu i ſtofu, ſáu
þeir at husfreya ſat a palle: ſetteſt Einar nidr
hiá henne, oc talar vid hana. I þvi kom inn ein̅
  [p. 21]   Page Image madr bláklæddr i ſtofuna, oc hellt á brugdnu ſaxe all-
biturligu: madrinn var miøc reidugligr, enn eke fót
-ſtór vexte. Þeir ſpurdu hann at heite; enn han kvadzt
heita Ottar: ecke þecktu þeir þennann mann. Stód
þeim af hønum ótte nockr. Hann tók til orda; Ut er
ad ganga, oc fagna Þorgrime bonda; þvi hann ridr
nu at garde. Þeir ſpretta upp vid þetta, oc ganga ut,
oc ſiá hvar þorgrimr bonde ridr, med mikinn flock
manna: þeir ſtucku þegar a bak, ok hleypa brott
oc heim. Enn þad var raunar buſmale rekinn he-
-im: enn hinn blaklæddi madr var Oluf ſiálf.
Enn er Foſsveriar ſpurdu þetta; þóttuſt þeir feing-
-it hafa mikla ſneypu. Vegs nu af þeſsu fullr oþocke
þeirra á millum. Enn er Þorgrimr kom heim, ſagde
husfreya allt, hvorſu farid hafde. Þorgrimr mæll-
-te þá; ecke ſkal her ſaker á gefa, vegna Holmkels
vinar mins, med þvi Einar kom ekce ſinum vilia
framm

Previous Previous section

Next section Next




Go up to Top of Page