University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Icelandic Online Dictionary and Readings

Víglundar saga: a diplomatic transcription (17[??])

Previous Previous section

Next section Next



 

Cap: iv.

Page Image Suo bar til at Haralldr Konungr baud ut leidangri;
því hann ætlade ſudr med lande: ok vandade Konúngr
þeſsa ferd miøk, af ſkipum oc mønnum. Ketill bondi
feck Konungi til handa báda ſyne ſina, oc med þeim mik-
-id lid ok fridt: enn ſialfr ſat hann heima, þvi hann var þá
hníginn af elle. Þegar Konungr var albuinn, ſiglde
hann ſudr med lande: enn er hann kom í Rogaland, re-
-de þar fyrer ſá Jarl er Eirikr het; hann var mikill høf-
-þinge, oc vinfæll af ſínum mønnum. Enn þegar Jarl fret-
-te komu Konúngs, let hann bua fagra veitſlu, med hinum
beſtu føngum, er hann kunne ad fa: til þeſſarar veitſlu
baud hann Konúnginum, med øllu ſinu lide. Því Kon-
úngr geck á land med allann ſinn hóp: enn Jarl leidde
Konung, med allre hird ſinne, til hallar. Allra handa
hliódfære, oc ſtreingleika frømdu þeir; oc med þeſſum
  [p. 6]   Page Image fagnaþi leidde Jarl Konung í ſina høll, ſetiande hann í
háſæte: var þar hin ágiætſta veitſla; oc var Konun-
-gr hinn kaataſte, oc aller hans menn: þvi Jarl ſparde
ekce at veita lenge med allre blydu: var þar hinn
beſte dryckur, oc urdu menn ſkiótt druckner. Kon
-ungr ſette þá Sonu Ketils hid næſta ſier, oc høfdu þeir
hinn meſta ſóma af Konunge. Ad þeirre veitſlu var
Konungr allgladr, bæþe vid Jarl oc ſina menn: því
Jarl ſtód ſialfr framme, oc þiónade, ad Konungs bordum:
efldiſt þá mikel glede i høllinne: ſkipade Konungr þeim
brædrum at gefa ad drecka; enn Jarl ſette hann i háſæte hiá
ſier: enn þeir brædr giørdu þegar ſem Konungr baud;
feingu þeir mikla virding fyrer ſina hæverſkliga þiónuſtu,
af øllum þeim ſem i høllinne voru: ok ſem bord voru upp-
-tekinn, lætr Jarl frammbera goda gripe, er hann valde
til ad gefa Konunge; oc øllum hans mønnum gaf han
nokkra góda giøf. Enn ad endudum þeſsum giøfum,
let Jarl frammbera eina hørpu; hun var miøk glæſe-
-leg, annarhuor hennar ſtreingr var med rauda gull,
enn annar ur hvitu ſilfre; var þetta hid ágiætaſta hliód-
-fære: ſeildiſt Konungr á móte hørpunne, oc tók til at
til ad ſlaa; enn hun bar ſo mikit hliód oc fagurt, at
  [p. 7]   Page Image aller undruþuſt, oc þottuſt ecke ſlikt ſied hafa eda heyrt:
þá mællti Jarl til Konungs, þad villda ec Herra, at
þer gangit med mier at ſkemta ydr; vil ec ſyna ydr
eigu mina ute oc inne, akra oc alldingarda. Kon-
-úngr giørde ſem Jarl bad, geck hann at ſiá, oc leitſt all-
vel á: þeir gengu ad einum eplagarde, þar ſtód einn
fagr lundr med fridu blome oc føgrum eplum: enn
under þeim lunde leku þrir ſveinar, þeir voru aller
væner oc vel buner; þeir ſátu at tafle oc leku tve-
-ir eigi til jafns vid hinn þridia; þóttuſt þeir van-
halldner verda, oc rótudu ſamann taflinu: ſá þyck
teſt er betr geck, oc ſló ſinn puſtr hvørn þeirra: þe-
-ir reidduſt nu hvorutvegge, oc toku til glímu, tveir
tveir vid hinn eina; oc ſkakcade ecke minna glima
þeirra, enn taflbrøgdinn: þá bad Jarl þá ad hætta,
oc vera ſátta; þeir giørdu ſuo, oc tefldu ſiþann ſem
áþr: enn Konungr oc hans fylgd horfde á leik þe-
-irra, oc þotti mikit gaman ad þvi, oc gengu epter
þad heim til hallar, oc ſettiſt Konungr i háſæte.
Þad var audfundit, at Konungi fanſt mikit um hinn
unga mann, oc frette Jarl hvad Sveinum Þetta hef-
-du verid? þeir eru ſynir miner Herra, ſagde Jarl.
  [p. 8]   Page Image eiga þeir eina módr? ſeger Konungr: eige er þad, ſag-
-de Jarl. Hvad hetu Sveinarner? ſegir Konungr: Jarl
ſegir, Sigmundr oc Helge, enn Þorgrimr hinn þridie,
oc er hann frillu getinn: enn moder hans var miklu
fremre. Litlu ſiþar gengu Sveinarner þeſser i hølli-
-na, er fyrr ſáu þeir hiá lundinum: geck Þorgrímr
ſídaſtr. Þvi ſuo var um ønnr metord þeirra, ad
hann var minſt metinn. Jarl kallar þá á Svein-
-ana, oc bad þá ganga fyrer Konung: þeir giørdu
ſo: Enn er þeir komu fyrer háſæted, þá tok Þorgr
-ímr ſinne hende hvorn þeirra, oc veik þeim fra ſier,
oc geck framm í mille þeirra, oc kvadde ſo Konung,
oc hvarf til hans: enn Konungr tok Sveininum
broſande, oc ſette hann nidr hjá ſier, oc frette hann ad módr
ætt ſinne; enn hann kvedſt ſyſtr ſon Þorers ur Sogne,
Herſirs. Konungr rende gullhringi af hende ſier, oc
gaf Þorgrime: geck Þorgrimr þá á brott, oc aptr
til brædra ſinna. Enn veitſlann ſtód med hinne meſtu
ſæmd, allt þar til ad konungr kvadſt vilia heim hallda.
Enn ſakir ſtormennſku þeirrar er þu hefr oſs ſynt, þá
ſkalltu ſialfr kióſa þier laun af oſs. Jarl vard gladr
vid ok bað ad Konungr munde taka af ſier Þorgrim Son
  [p. 9]   Page Image hans, oc ſagde ſier þykia þad betra. Þvi øll ſu vinſemd
ad þier veitid mier, þá þiki mier þad miklu meira
verdt, ad þier giøred hønum til heidurs: enn villde
ek þvi hellſt Herra ad hann fære til ydar, ad ek ann
hønum allra þeirra meſt. Konungr jatar þá þeſ-
-ſare bæn, oc for ſiþann á brott, oc Þorgrimr med hø
-num. var hann þegar hinn miukaſte í allre þión-
uſtu vid Konung: øfundudu hann þegar marger
konungs menn.

Previous Previous section

Next section Next




Go up to Top of Page