University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Icelandic Online Dictionary and Readings

Tmas Gumundsson / Fagra verld [selections] (1997)

Next section Next



 

HAUST BORGINNI

g s a llu, a sumari er frum ---
g s a ftataki og andlitum mannanna.
a er eins og llum s kalt
og allir su a flja
eitthva, sem alltaf er komi undan eim.
Og eir hraa sr heim,
heim, gegnum myrkri,
og segja vi sjlfa sig egar inn kemur:
a var gott, a g komst undan!
En brum fjlgar bnum.
Gangstttin fyllist af flki.
a flir um strtin
hattakaupum og hsnisleit.
a eru ungar stlkur utan af landi,
me ri gngulag
og undarlegar hugmyndir um stina.
(Vimt eirra vitnar
um vntanlegar freistingar,
sem hjrtu eirra hlakka til a standast).
Og a eru ungir menn a austan,
sem tla sr a menntast,
og vinnumenn r sveit,
me vikvm hjrtu,
sem kaupakonan brst. ---
Sj, annig liggja leiir allra binn,
og sund augu hvarfla anga haustin,
v sund hjrtu eru reytt
rmantk dimmra dala,
ar sem dauinn grfir yfir sofandi sveit.
Og sund hjrtu eru reytt
skldskap skuggalegra sva,
vi eyilegar afskekktar strendur.
Og unga kynslin kveur
firi og heimahaga,
og heldur binn. ---
En lengi enn
ber flki framandi snd
eyileik dalsins
og thafsins unga svip.
v hsin minna bernskunnar hamraborgir,
og hjrtun grunar
hrannir jtandi brims
bak vi hvaa og hltur strtanna.
En lfi nja hastar rleik hjartans.
a hvslar ntur og daga eyru gestsins:
M ekki, vinur, bja yur B?
(Bla dansmrin, sning 11 ttum).
Var ekki lagleg stlkan Austurstrti,
sem st vi gluggann og prai litla nefi?
Hva virist yur um eina flsku af vni?
ttum vi kannske a mtast Htel Borg?
Vi gtum fari dansleik In eftir!
Og eftir --- ?
--- --- --- annig er brinn.
v brinn er rtt fyrir allt
hin brosandi verld
bak vi myrkur og regn!
v senn fer a rigna. ---
a rignir ltlaust
fjrutu daga og fjrutu ntur,
svo rlega man enginn
ara eins rigningu.
Hn drpur af hskunum,
rennur niur rurnar,
og streymir litlum lkjum eftir gtunum,
unz hs og menn
og himinninn sjlfur
endurspeglast vintralegan htt
hreinum pollunum.
Og aldrei er regni jafn smeygilega blautt
n andstyggilega hrtt sem haustin,
aldrei jafn httulegt fyrir brotin buxum manns
n jafn rlagarkt fyrir afdrif hattanna.
En hann sem ltur rigna
hnfjafnt yfir alla
rttlta sem ranglta,
rka sem snaua,
hann ltur a last,
a heimsins skhlfar
safnist feina ftur,
v fstir eiga ess kost
a koma sr eim upp.
Hinir ganga hljir
og hugsandi bleytunni
og hyggja byltingu ---
--- --- ---
En einmitt n er nartmi skldsins.
v hausti kemur
me fangi fullt af yrkisefnum.
Og mist eru a bliknu blm,
sem minna hverfulleik hamingjunnar,
ea hmi,
sem minnir dauann.
Og skldi klkknar af innvortis ngju
yfir llum essum hrmum,
sem svo gott er a yrkja um.

Next section Next




Go up to Top of Page