University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Icelandic Online Dictionary and Readings

Brennu-Njls saga [selections] (1996)

Previous Previous section

Next section Next



 

33

Gunnar rei og eir allir til ings. En er eir komu ing voru eir svo vel bnir a engir voru eir ar a jafnvel vru bnir og fru menn t r hverri b a undrast . Gunnar rei til bar Ranginga og var ar me frndum snum. Margur maur fr a finna Gunnar og spyrja hann tinda. Hann var vi alla menn lttur og ktur og sagi llum slkt er vildu.

a var einn dag er Gunnar gekk fr Lgbergi. Hann gekk fyrir nean Mosfellingab. s hann konur ganga mti sr og voru vel bnar. S var ferarbroddi konan er best var bin. En er au fundust kvaddi hn egar Gunnar. Hann tk vel kveju hennar og spuri hva kvenna hn vri. Hn nefndist Hallgerur og kvast vera dttir Hskulds Dala-Kollssonar. Hn mlti til hans djarflega og ba hann segja sr fr ferum snum en hann kvast ekki varna mundu henni mls. Settust au niur og tluu. Hn var svo bin a hn var rauum kyrtli og var bningur mikill. Hn hafi yfir sr skarlatsskikkju og var bin hlum skaut niur. Hri tk ofan bringu henni og var bi miki og fagurt. Gunnar var tignarklum eim er Haraldur konungur Gormsson gaf honum. Hann hafi og hringinn hendi Hkonarnaut. au tluu lengi htt. ar kom er hann spuri hvort hn vri gefin.

Hn sagi a svo vri "og er a ekki margra a htta a," segir hn.

"ykir r hvergi fullkosta?" segir hann.

"Eigi er a," segir hn, "en mannvnd mun eg vera."

"Hversu munt svara ef eg bi n?" segir Gunnar.

"a mun r ekki hug," segir hn.

"Eigi er a," segir hann.

"Ef r er nokkur hugur ," segir hn, " finn fur minn."

San skildu au tali.

Gunnar gekk egar til bar Dalamanna og fann menn ti fyrir binni og spyr hvort Hskuldur vri b en eir sgu a hann var vst ar. Gekk Gunnar inn. Hskuldur og Hrtur tku vel vi Gunnari. Hann settist niur meal eirra og fannst a ekki tali eirra a ar hefi nokkur misykkja meal veri.

ar kom niur ra Gunnars a hann spuri hversu eir brur mundu v svara ef hann bi Hallgerar.

"Vel," segir Hskuldur, "ef r er a alhuga."

Gunnar segir sr a alvru "en svo skildum vr nstum a mrgum mundi a ykja lklegt a hr mundi ekki samband vera."

"Hversu lst r Hrtur frndi?" segir Hskuldur.

Hrtur svarai: "Ekki ykir mr etta jafnri."

"Hva finnur til ess?" segir Gunnar.

Hrtur mlti: "v mun eg svara r um etta er satt er. ert maur vaskur og vel a r en hn er blandin mjg og vil eg ig engu svkja."

"Vel mun r fara," segir Gunnar, "en mun eg a fyrir satt hafa a r viri fornan fjandskap ef r vilji eigi gera mr kostinn."

"Eigi er a," segir Hrtur, "meir er hitt a eg s a mtt n ekki vi gera. En a vr keyptum eigi vildum vr vera vinir nir."

Gunnar mlti: "Eg hefi tala vi hana og er etta ekki fjarri hennar skapi."

Hrtur mlti: "Veit eg a svo mun vera a ykkur er bum girndarr. Htti i og mestu til hversu fer."

Hrtur sagi Gunnari fregi allt um skapferi Hallgerar og tti Gunnari a fyrst ri margt er ftt var. En ar kom um sir a saman fll kaupmli eirra. Var sent eftir Hallgeri og var um tala svo a hn var vi. Ltu eir n enn sem fyrr a hn festi sig sjlf. Skyldi etta bo vera a Hlarenda og skyldi fara fyrst leynilega en kom ar er allir vissu.

Gunnar rei heim af ingi og rei egar a finna Njl og sagi honum kaupin. Hann tk ungt kaupum hans. Gunnar spuri hva hann fyndi til a honum tti slkt svo rlegt.

Njll svarai: "Af henni mun standa allt hi illa er hn kemur austur hinga."

"Aldrei skal hn spilla okkru vinfengi," segir Gunnar.

"a mun svo nr leggja," segir Njll, "en munt jafnan bta fyrir henni."

Gunnar bau Njli til bos og llu v aan sem hann vildi a fri. Njll ht a fara. San rei Gunnar heim og rei um hrai a bja mnnum.

Previous Previous section

Next section Next




Go up to Top of Page