University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Icelandic Online Dictionary and Readings

Víglundar saga: a diplomatic transcription (17[??])

Previous Previous section

Next section Next



 

Cap: ix.

Page Image Enn tima var ŝad, at ŝeir brĉdr, Jĝkull oc Einar, foru
heimann frá Fosse um nótt, ŝvi hun var ŝá biĝrt, oc framm
í ŝá afrett er hestr Víglundar var, hinn bleike: ŝeir ko-
-ma til hrossanna, oc villdu reka til bygda; enn ŝess var ek-
-ce kostr: so varde hestrinn ŝeim, at ŝeir gátu ekce adgiĝrt.
Enn ŝeir hĝfdu ĉtlad ad reka allt stódid í langferd: enn
er ŝeir gátu ŝad ekce giĝrt, urdu ŝeir hardla reidir, oc sók-
-tu ad hestinum med vopnum, oc villdu drepa hann. Enn
hesturinn varde sig med tĝnnunum oc hófunum, so ram-
-liga, ad ŝad var leinge nĉtr er ŝeir feingu ekce adgiĝrt.
Enn ŝad vard um sider, at ŝeir gátu komed á hann spi-
ótalaugunum, oc drápu hann siŝann. Enn er ŝad
var giĝrt, nentu ŝeir ekce ad reka i brott stódid. ŝví
ŝeim ŝótte svo sem ŝá munde víst verda, ad ŝeir hefdu
dreped hann; enn ŝeir villdu leyna: dróu ŝeir hestinn
  [p. 24]   Page Image ofann fyrer einn hamar klett, til ŝess, ad ŝad skyllde líkara
ŝykia, ad hann hefde ŝar sialfr ofann fyrer geinged, oc
broted sig ur hálslidunum: fóru ŝeir siŝan heim, oc letu so
sem eckirt neitt hefde ígiĝrst. Nokkru síŝar fóru ŝeir,
Jĝkull oc Einar á ŝá afrett, er Ŝorgrimr Prude átte, oc
gelldneyte hans geingu í; ŝar voru L. yxne i flocke, er
Ŝorgrimr átte; ŝar ŝecktu ŝeir brandkrossana hina
gódu: siŝann tóku ŝeir báda, oc lĝgdu taum vid, oc le-
-iddu heim til Foss, oc drapu baaŝa, oc giĝrdu ŝá til, oc
festu upp í útebúre: ŝetta var um nótt; oc hĝfdu ŝeir
loked ŝessu starfe, aaŝr enn heimamenn stódu upp. Allt
visse Ŝorbiĝrg moder ŝeirra ŝetta med ŝeim, oc sagde
ŝetta vĉre epter sinu skape giĝrt. Nu er ŝad ad seig-
-ia ad ŝeir, Viglundr oc Trauste, giengu til hrossa sin-
-na einn dag; oc koma i afrettina til hrossanna: sakna
ŝeir hestsins, oc leita um daginn; finna hann um siŝer
under einum hamre daudann: finna ŝeir á hestinum
stór sár oc mĝrg, er hann hafd[e] vered lagdr á hol: ŝót
-tist Viglundr ŝa vita, ad ŝeir brĉdr frá Fosse munde
ŝessu vallda. Geingu ŝeir ŝá heim til Ingialldzhols,
oc sĝgdu Ŝorgrime bonda, ad hestr ŝeirra vĉre daudr,
oc ŝeir brĉdr Jĝkull oc Einar hefdu drepit hann. Ŝor-
  [p. 25]   Page Image -grímr bad ŝá ad láta vera kirt um ad sinne: ŝvi ŝeir
hafa áŝr mist sins hests. mun ydr annad nóg til verda,
ef so fer sem ek ĉtla, ŝó ad ŝetta líde um. Síŝann
var Ŝorgrime sagt, ad horfinn vĉre yxninn godu hans,
er hann hafde mĉte mest álagt; oc ŝad, at menn hug-
-du af manna vĝlldum vera. Ŝorgrimr bonde gaf
sig fátt um ŝetta; enn sagde eige ĝrvĉnt vera, ad ŝióf-
-ar lĉge úte á heidum, ŝeir er slíku ille: let hann oc ek-
-ce leita ŝeirra. Spurdist ŝetta víŝa um sveitir, ok
ŝotte mĝnnum ŝeir á Ingialldzhóle fyrer skada ordid
hafa miklum, oc er ŝetta nu lagt í mikla umrĉdu.
Ŝorbiorg husfreya ad Fosse hefr ŝetta nockud í flymte;
hun let neyta slátrs uxanna. Enn er Holmkell vard
vís, ad ŝar munde nidr komner uxarner Ŝorgríms
bonda; tekr hann hest sinn, oc ridr einn dag ut til Ingi-
-alldzhols: enn er hann finnr Ŝorgrim bónda, sagde
hann hĝnum; ad hann ĉtlar uxar hans, enu godu, si-
eu ŝar nidr komner, oc syner hans mune vallda ŝví.
Vil ec luka ŝier verd fyrer uxana, sagde hann, so mi-
-kit sem ŝu villt siálfr hafa: enn ŝu sĉk eige syne
mina saksóknum. Ŝorgrimr kvad so vera skyllde;
tók hann so mikla penínga fyrer uxana, sem hĝnum
  [p. 26]   Page Image vel anĉgde: skildust ŝeir, Ŝorgrimr ok Hólmkell, med vináttu.

Previous Previous section

Next section Next




Go up to Top of Page