University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Link to University of Wisconsin Digital Collections
Icelandic Online Dictionary and Readings

Víglundar saga: a diplomatic transcription (17[??])

Previous Previous section

Next section Next



 

Cap: vii.

Page Image Holmkell het madr, hann bió á Fosse á Snĉfellsnese,
vid Hólmkelsa: hann átte Ŝorbiĝrgu Einars dottr
frá Laugarbrecku, oc med henne tvo sonu, ŝá er her
verŝa til Sĝgunnar ad koma; het annar Jĝkull, enn
annar Einar: Hann var ad Ingialldzhóle, enn Hĝsk-
-ulldr ad Hĝskulldstĝdum: Ane oc Geite at Geitalĉk
Ŝorgrímr Prúde keypte land at Ingiallde, oc bió ad
Ingialldzhóle; enn Ingialldr for búferlum annarstad-
-ar, oc kemr hann ecke vid ŝessa Sĝghu. Ŝorgrímr
giĝrdist brátt hĝfdínge mikell, oc hinn meste vitsku-
-madr. Ŝeir giĝrdust viner mikler, Ŝorgrímr oc
Hólmkell á Fosse. Ŝad er sagt at Ŝorgrímr giĝrde
brullaup til Olufar: ok hinn fyrsta vetr, er ŝau bi-
-uggu át Ingialldzhóle, fĉdde Oluf Sveinbarn: sá
Sveinn var vatne ausinn, oc nefndr Trauste. Vetri
siŝar fĉddi hun annann Svein, sá var vatne aus-
-inn, oc kalladr Víglundr. Hann var snemmindis
  [p. 17]   Page Image bĉdi vitr oc vĉnn. A ŝvi sama áre fĉdde Ŝorbiĝrg
á Fosse dottr eina, oc var nefnd Ketilridr: ŝau voru
iafngĝmul Viglundr oc hun ; enn Trauste vet-
-rinum elldre. ŝau vagsa upp i bygdarlaginu, ok
ŝad var allra manna maal, ad hvorke kona ne karl
fĉddist fegre upp, oc ad ĝllu prydiligre, ŝar í sveitum,
enn Viglundr oc Ketilridr. Holmkell unne mikit Ketilride,
so hann mátte ekce á móte henne láta, oc ekce mein vi-
-ta; enn Ŝorbiorg mun minna. Ŝá Víglundr var x. vet-
-ra, enn Trauste xi, ŝá voru ongver menn fulltida, ŝar
i sveitum, so sterker; oc var Viglundr ŝeirra sterkare:
ŝar epter fara adrar ŝeirra &jacute;ŝrótter: enda sparde ŝor-
-grímr ecke at kenna hĝnum allrahanda handnyrder.
villde Ŝorbiĝrg at Fosse ekce kenna dottr sinne; ŝad
ŝotte Hólmkele illa: tok hann ŝad raad, ad hann reid
med dottr sina til Ingialldzhóls. Fagnade Ŝorgrímr
hĝnum vel; ŝvi vinatta mikil var med ŝeim bĉnd-
-unum: leitade Holmkell ŝangad fósturs dóttr sinne, til
Olufar, ad hun kennde henne handnyrder. ŝvi Oluf
var best kvenna á Islande. Oluf tók feigins hendr
vid henne, oc lagde vid hana aastfóstr. Ŝá atte O-
-luf unga dottr er Helga het; hun var tveimr vetr-
  [p. 18]   Page Image -um yngre enn Ketilridr: oc lĝgŝu ŝau glede oc gaman
til samans, ŝesser ungu menn: enn ad hvorre glede,
sem ŝá var, ŝá hlotnadist so til, ad ŝau voru sier,
Viglundr oc Ketilridr; enn ŝau systkin sier Helga oc
Trauste. Feste hvort mikla aast vid annad Viglundr
oc Ketilridr: Tĝludu ŝad oc marger menn, ad ŝe-
-im ŝĉtte iafnrĉde, fyrer flestra hluta saker. Ŝad
var oc jafnann, hvar sem ŝau voru, á hvorre glede,
ad hvorke gáde annars, enn horfa uppa annad.
Talade Viglundr ŝad einn tima, ad hann villde at
ŝau binde sina aast, hvort vid annad; enn Ketilridr
gaf sig fátt um ŝad: eru ŝar marger hluter i mó-
-te, seiger hun; ŝad fyrst, ad ŝier meige ŝetta ekce
í hug vera, ŝá ŝu ert fulltida; verde ŝier lĝn-
-gum hverflynder karlmennerner um slika hlute:
ŝad er oc ŝad annad, at mier stendr ecke vel ŝad
at giĝra, at fylgia ecke radum Faudr mins: ŝad
ŝridia, ad ek mun min ecke siálfrád: oc veit ec
ŝar geingr mest fyrir moder min: ŝvi at hun hefr lit-
-la aast á mier. enn aungvann veit ec ŝann er ek
villde helldr eiga enn ŝig, ef ec rede. Enn hitt seig-
-ir mier hugur, at ŝar munu storer meinbuger a lig-
  [p. 19]   Page Image -gia, hvorsu sem ad lyktum geingr. Opt kom Viglundr at
mále vid Ketilride, enn hun svarar jafnan hinu sama.
Ŝo seigia menn so mune hafa fared, ad ŝau mune eidum
bundit hafa sitt eiginord. Nu er ŝar til at ta-
-ka, er ŝeir brĉdr Jĝkull oc Einar giĝrdust ospaker
miĝk í Heradinu; geingu ŝeir í fótspor módr sinnar
um slika hlute: Hólmkele var ŝat miĝk leidt, enn
gat ŝo ekce ad giĝrt. Verda ŝeir miĝk óvinsĉler
saker sins framferdis. Ŝeir brĉdr áttu einn hest gra-
-dann, brunnan ad lit; han var miĝc ólmr oc illr
vidskiptis: hvorium heste rende hann, sem vid hann
var att: hann hafde vigtennr so stórar, at ŝĉr vo-
-ru óngum heste til lika. Viglundr átte oc grad-
-ann hest godann, fifilbleikann ad lit, allra hesta bestr
oc fegurstr: hann hafdi mikil mĉti á hestinum. Ŝor-
-grímr Prude átte yxne tvĝ, oc voru brandkrossótt
ad lit; beina litr var a hornum ŝeirra. Hĝnum ŝóttu
uxarner goder. Ŝath var ein tima, at Einar
kom ad mále vid módr sina; illa ŝiker mier ad ŝor-
grimr hefr so mikil metord í Heradinu; ĉtla ec
best at freista vid Olufu konu hans, ef ec kiĉmist
á mune vid hana; oc munde ŝa annadhvort, ad
  [p. 20]   Page Image mynnkudu metord hans, eda hann munde leitast vid
at hefna: ok er óvist, at hann verde hĉrre í hlut
enn vier. Hun kvad vel mĉllt. Ok einhverntima
er Ŝorgrimr var heimann riŝinn ad eyrendum sinum,
reid Einar til Ingialldzhóls oc Jĝkull. Oluf hafde
um ŝad beded eina vinnukonu sina; ad hvern morg-
-un, er huskarlar fĉre til verks, skyllde hun lĉsa aptr
karldyrum: oc so hafde hun giĝrt ŝennann morgun.
Koma ŝeir brĉdr at bĉnum, oc verdr heimakonann
vĝr vid: geingr hun ŝá til svefnhuss Olufar, oc seg-
-ir henne, at ŝeir Fossveriar vĉre komner. Stendr
hun ŝa upp, oc klĉder sig, oc geingr til saumstofu
einnrar, oc setr ŝar nidr a midiann pall gridkonu
sina, oc leggr yfir hana mĝttul sinn, oc mĉllte; bregdst
ŝu eige ókunnug, ŝó Einar ĉtle ŝig mig; enn ec mun
so gi&oslacute;ra tíl, at ŝu fáer ongva blygd af hĝnum. Adra
heimakonu sende hun til dyra; ŝvi ecke var karla
heima. Einar spurde hvar Oluf vĉre? hun kvad
hana i svefnstofu sinne. Einar vikr ŝangad, ok
ŝeir brĉdr bader: enn er ŝeir komu i stofu, sáu
ŝeir at husfreya sat a palle: settest Einar nidr
hiá henne, oc talar vid hana. I ŝvi kom inn ei&nmacr;
  [p. 21]   Page Image madr bláklĉddr i stofuna, oc hellt á brugdnu saxe all-
biturligu: madrinn var miĝc reidugligr, enn eke fót
-stór vexte. Ŝeir spurdu hann at heite; enn han kvadzt
heita Ottar: ecke ŝecktu ŝeir ŝennann mann. Stód
ŝeim af hĝnum ótte nockr. Hann tók til orda; Ut er
ad ganga, oc fagna Ŝorgrime bonda; ŝvi hann ridr
nu at garde. Ŝeir spretta upp vid ŝetta, oc ganga ut,
oc siá hvar ŝorgrimr bonde ridr, med mikinn flock
manna: ŝeir stucku ŝegar a bak, ok hleypa brott
oc heim. Enn ŝad var raunar busmale rekinn he-
-im: enn hinn blaklĉddi madr var Oluf siálf.
Enn er Fossveriar spurdu ŝetta; ŝóttust ŝeir feing-
-it hafa mikla sneypu. Vegs nu af ŝessu fullr oŝocke
ŝeirra á millum. Enn er Ŝorgrimr kom heim, sagde
husfreya allt, hvorsu farid hafde. Ŝorgrimr mĉll-
-te ŝá; ecke skal her saker á gefa, vegna Holmkels
vinar mins, med ŝvi Einar kom ekce sinum vilia
framm

Previous Previous section

Next section Next




Go up to Top of Page